|
My, nastolatki > Archiwum > Poetycka Meta
My, nastolatki | Książki | Spotkania autorskie | Napisali o nas | Książka Gości | Archiwum | Info
Rozstrzygnięcie II Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego „Randka z Alą Makotą”
28 października 2009
Jury II Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego pt. „Randka z Alą Makotą” jednomyślnie przyznało nagrodę główną ( 200 zł.) Adamowi Seredyńskiemu za utwór „Jesienny naszyjnik z ośmiu haiku” oraz dwie nagrody po 150 zł. dla:
Wyróżnienia w postaci książek otrzymują:
Decyzją jury tomik pokonkursowy nie zostanie wydany. Nagrodzone i wyróżnione wiersze zostaną zamieszczone w czasopiśmie „Wola Czytania”, które wyślemy pocztą.
Jury konkursu
Małgorzata Budzyńska – autorka popularnych książek dla młodzieży
Agnieszka Zygmunciak – kierownik Działu Gromadzenia Biblioteki Publicznej w Dzielnicy Wola
Honorata Sekuła-Cortés – polonista, kierownik Dzielnicowej Biblioteki dla Dzieci i Młodzieży
Agnieszka Proszowska – animator kultury w Bibliotece Publicznej w Dzielnicy Wola
Poniżej przedstawiamy nagrodzone wiersze. Jesienny naszyjnik z ośmiu haiku
Adam Seredyński
*
Klucz gęsi
otwiera drzwi jesieni
tęsknym gęganiem
*
Ma jesień rudy warkocz
a w nim nitkę siwizny –
babie lato
*
Wysechł strumień
w którym łapałem cierniki
coś ukuło serce
*
Wieże kościołów we mgle –
bardziej tęsknie
biją dzwony
*
Cięższy niż obłok
lżejszy niż kamień
ja deszcz padam i padam
*
Omijam szare kałuże –
chmury które
spadły na ziemię
*
Patrzy w usta
pieczony ziemniak
jesień nie odchodź!
*
Kołderką liści
pokrywają drzewa
groby dziecięce Oswajać koty
Lidia Karbowska
koty są jak wiersze
niezależne
czasami
tajemnicze
nostalgiczne
niezrozumiałe
lub
radosne
ciepłe
i czułe
wolne jak słowa
krążą wokół poetów
gładząc czarnym ogonem
zmysłowo wcierają się
w nagość kartek
niektórych drażni
kocie lenistwo
irytuje
głębia oczu
Koty mówią bez słów
zagadka
tylko poeci
zbyt niecodzienni i tkliwi
w swojej abstrakcyjności
potrafią zrozumieć koty Rozterki anatomiczne
Sonia Plisikiewicz
mój płat mózgu
czołowy
chyba odpadł
okrywa się kurzem
i zapomnieniem
(a powinien pamiętać)
nie miejcie więc pretensji
że nie myślę
moja twarz nie ma wyrazu
a woli działania zabrakło
moje serce jest zimnym truchłem
(zamiast czuć żyć bić i kochać)
nie miejcie więc pretensji
nawet końska maść nie pomaga
wołam cię mój płacie czołowy
wołam cię moje serce
ale moje gardło słabo unerwione
i nie mogę wołać głośno
bo się wnerwia. Super
Weronika Krużycka
| |
Moja nowa komórka,
W szkole pieniędzy zbiórka,
Mój mały kolorowy piórnik,
Za domem stary kurnik,
Na biurku żółta taśma,
W lodówce śmietana kwaśna,
W Atlasie Polski Mapa,
Na łóżku stara kapa,
Na stole korektor,
W szkole dyrektor,
Do książki zakładka,
Od zeszytu okładka,
Pod ścianą kabel,
Koło łóżka stary mebel,
Od komórki ładowarka,
Przy komputerze kopiarka,
Na półce gruba książka,
Na bukiecie kolorowa wstążka,
W piórniku wypisany mazak,
Gaszący pożar strażak,
Zapisany już pamiętnik,
Pełen tajemnic sekretnik,
Nawet niebieski długopis,
Facet, co daje popis,
Do kluczy smycz,
To wszystko kicz. |
Samotne skrzypce
Angelika Mielniczek
W dniu zadumy i nostalgii stojąc nad mogiłą
powróciły wspomnienia sprzed kilku lat,
kiedy to pradziadek grał dla mnie na skrzypcach
kujawiaki, walce oraz ballady cygańskie.
Delikatnie pieścił smyczkiem struny,
a ze skrzypiec wydobywały się najpiękniejsze dźwięki.
Muzyka była tak cudna, że ze wzruszenia ciekły mi łzy.
Koncerty dziadka zawsze przynosiły radość całej rodzinie.
Pamiętam jego łzy w oczach, kiedy ostatni raz
ściskał moją dłoń i ukochane skrzypce
odchodząc na zawsze.
Po powrocie z cmentarza na regale wśród pamiątek
odnalazłam stare skrzypce.
Opuszczone, zapomniane i zamknięte w ciemnym futerale
czekały na swój koniec.
Czasami pająk tkający pajęczynę
niechcący trącił strunę i wtedy dusza skrzypiec
budziła się ze snu żałośnie łkając.
Otworzyłam wieko futerału i nieporadnie
zaczęłam smyczkiem gładzić struny.
Skrzypce zaczęły cicho grać
tak, jakby chciały się uskarżyć na swój los.
Im dłużej poruszałam smyczkiem,
tym dźwięki stawały się głośniejsze i weselsze,
jakby w instrumencie odradzało się nowe życie.
Pośród muzyki usłyszałam
jakby zaklęte w duszy skrzypiec
ciche słowa dziadka:
- graj
- śpiewaj
- zawsze pamiętaj o muzyce,
a ja na zawsze pozostanę w twoim serduszku.
Pogładziłam delikatnie stare skrzypce
przyrzekając, że będę uczyć się na nich grać.  Randka z Alą Makotą
Angelika Weselak
Rozdrożami pragnień, trotuarem marzeń
Amor świadom swej potęgi
Niespodzianie strzałę wypuszcza ze swej ręki
Dziewczyna nagle rozśpiewaną ma duszę
Kocham Cię w słońcu i przy blasku świec
Ale czy to wystarczy, byś ty pokochał mnie też?
Ze snu srebrzystego budzi się uczucie
Ale ty szukasz takiej drugi , której nie ma jeszcze za progiem
Lecz będę blisko przy twoim sercu
A ty poczujesz jego bicie i powiesz:
Miłość rozpina skrzydła ptaka i szuka głosów motyli
A wiatr nam oczy przykrywa, a my
Kładziemy się w słońcu w wietrze złotym
Otuleni niewinnymi marzeniami o prawdziwej miłości
To są ulice życia, tęsknoty spełnione,
Ambicje szczerych i niezakłopotanych uczuć. <
Przeczytaj inne artykuły o konkursie poetyckim p.t. "Randka z Alą Makotą" : |
|
